Böyük Atatürkün də sonadək bacarmadığı... – CƏHALƏT - III HİSSƏ

Baxış sayı:
520

Hər cür pislik kimi din cəhaləti də bizim üçün sağlam olmayan ortamda (şəraitdə) oluşa  bilir

Bəli, tariximizdə çox  acı  görülən  odur  ki, çökmüş Osmanlı  Dövlətinin  yerində, Mustafa Kamalın  başarısıyla,  Türk  millətinin özgürlüyünün qazanılmasında  uğurla hüquqi  baza  rolunu  oynamış Türkiyə  Böyük  Millət  Məclisi, 1930-cu  ildə İsmət  İnönünün başqanlığında,  Türkiyə Cümhuriyyətinin  demokratik  idarəçiliyə  keçilməsi cəhdinin  qarşısının  alınmasında  əsas  və  üzücü (məşum) bir  rol  oynamışdır  ki, buna  da  səbəb  onların  əksərən geri  düşüncəli  olmaları olmuşdur... Bildiyiniz  kimi, müsəlman  Şərqinin  düşüncəsi, əsarətində  olduğu  bədəvi  ərəbin  yarımvəhşi  görüşləri  əsasında  formalaşmışdır.

(Əvvəli bu linkdə: Böyük Atatürkün də sonadək bacarmadığı... - CƏHALƏT / II HISSƏ)

Demokratik  seçki,  özü  özlüyündə,  hələ  heç  də  çağın  ən  üstün  dəyərlərinə  sahib  olmaq  demək  deyildir.  Demokratya toplumun öz  keyfiyyətindən  ən  üstünlərini  ortaya  çıxarır,  ona  kənardan  üstün  keyfiyyət  əlavə  etmir.  Başqa  sözlə,  demokratya toplumun  xasını  başa  gətirir.  Lakin  bu,  hələ  heç  də  dünyada ən  yaxşısı  anlamına  gəlməz,  toplumun  əksəriyyətinin  daşıdığı  keyfiyyətin   ən  üstünü  anlamına  gələr.  Bu  fikri   daha  da  xırdalasaq,  əgər  toplumun  çoxu  üstün  dəyərlərə  sahibdirsə  demokratik  seçki  ilə  özünün ən  yaxşısını  öz  başına  gətirər,  yox  əgər  toplum  əksərən  savadsız  və  cahildirsə,  onda  demokratik  seçkiylə  öz  başına  özünə  uyğun,  ən  çox  mənfi  işarəli  birisini,  daha  dələduzunu  gətirəcəkdir.  Məsələn,  necə  ki,  kriminal  aləmdə  cinayətkarların  arasından  ən  bacarıqlı  oğru,   oğrubaşı (vorzakon)  seçilir.  Beləsindən  toplumun  faydasına  nəsə  gözləmək  axmaqlıqdan  başqa  bir  şey  deyildir. Belələləri hakimiyyətə  gələrsə, toplumda  başqasının  haqqını, əmlakını  oğurlama  üsullarını  təkmilləşdirəcəkdir, necə  ki,  edirlər,  çünki  qafasında başqa  şey  yoxdur, olan budur... Odur  ki,  cahil, savadsız  toplumun  seçkisindən   yaxşı,  keyfiyyətli  başçı  seçilməsini   əsla  gözləməyin.
Deməli, çağın  ən  üstün  dəyərlərinə  malik  olmaqdan  ötrü  öncə  toplumun  keyfiyyətini  müsbətə  doğru  dəyişmək,  yəni  ona  ən  üstün  dəyərləri  öyrətməklə  qandırmaq  (maarifləndirmək)  lazımdır.  Bunu  etmək  görəvlilərin  birbaşa,  aydınlarınsa  mənəvi  borcudur.
Yalnız  çağın  ən  üstün  dəyərlərini  bir  yaşam  tərzi olaraq  mənimsəmiş  toplum,  demokratik  seçki  ilə  öz  başına  müsbət  işarəli  ən  üstünlərini   gətirə bilər.  
Dünyanın  çox  acı  tarixindən  göründüyü  kimi,  dünyəviliyə, bilimə  qarşı  olan,   dini  təməllər  üzərində qurulan, siyasətlə  məşğul  olmaq hakimiyyətə  gəlmək istəyən hər cür qurum, partiya,  hərəkat...    topluma  ziyanlı  kimi qadağan  edilməlidir.
Habelə, bir  sinifin, sosial qrupun, başqaları  üzərində hegemonluğu iddiası  ilə  hakimiyyətə  gəlmək  istəyən,  milli  simasız, liberal dəyərsiz  kommunist  partiyaları  törətdikləri  cinayətlər,  kütləvi  qırğınlar  suçlarından  dolayı,  topluma  ziyanlı  kimi qadağan  edilməlidir. 
Çünki  demokratya, liberal  dəyərlər,  insan  azadlığına və topluma  zidd  olanı  rədd edir.   
Millətçiliyin,  yəni  özünə  layiqli  dəyər  vermənin,  liberal  dəyərli  demokratik  dövlətçiliyin   qənimi  olan,  yarımvəhşi  ərəb  düşüncəsinə  əsaslanan  İslam  ümmətçilik  görüşləri,  ərəb  olmayan  müsəlmanların, o  cümlədən  türklərin   mənəviyyatının  və  milli  birliyinin  dağıdıcısıdır,  desək,  yanılmarıq.
Məsələn,  M.K.Atatürün  “Nutuk”undan (2005,AlFA Basım Yayım Dağıtım San. ve  Tic. Ltd. Şti.,www.alfakitap.com, info@)alfakitap.com)  oxuyuruq, Türkiyəni  yabançı  işğalından  qorumaq  üçün  Qurtuluş  Savaşını  başladan  Mustafa  Kamal   Paşa  və  Refet  Beyin  tutulub  İstambula  göndərilməsi   barədə,  Sultan Vahdetdinin (o,  həm də  Xəlifə, yəni,  ali dini  başçı  idi) 30 iyul  1919-cu il  tarixli  fərmanı (səh.54)...,  İstambul   mollası  Molla  Saitin,  İstambuldakı  ingilis  Papazı  (keşişi)  Mister  Frevə, onun  puluyla  casusluq  edərək,  Türkiyədə  ingilislərə  qarşı  olan qüvvələr,  o  cümlədən  Qurtuluş  Savaşı  aparan  Mustafa  Kamal  Paşa  haqqında  məlumatlar   dolu  yazdığı  12  məktubu  (səh.223-230) və  sairə,  sonsuza  qədər bütün  müsəlman  Şərqinin  tarixi... 
Təsəvvür  edirsinizmi,  ölkə  işğal  olunub, Osmanlı  dövləti  çöküb,  Anadoludan,  Qurtuluş  Savaşı  aparan   milli  vətənpərvərlər   baş qaldırıb... Osmanlı  Sultanı  Vahdətdin  isə, özünün   600  illik  dövlətinin bacarmadığı,  yabançı  əsarətindən  qurtarıcı  missiyasını  öz üzərinə  götürən  yarıac,  imkansız  kişilərə   yardım  etmək  əvəzinə...  xəzinəsini  də  götürərək,   alçaqcasına,  savaşdığı  İngilis  hərb  gəmisinə  sığınıb  xaricə  qaçmaqla  öz  xalqından canını  qurtarır... bu qədər  bəsit  bir  rəzillik... 
Mən  əminəm  ki,  əgər  Sultan  fərarilik   etməyib,  öz  gücünü türk  millətinin  yenilikçilərinin,  Qurtuluş  Savaşçılarının  gücünə  qatsaydı,  tarixi  statusunu  mümkün   formada  qorumaqla,  özü  də, nəsli  də  indi  vətəni  Türkiyədə  şərəflə  yaşayırdı. Eynən  İngiltərədə,  İspaniyada,  Hollandiyada, Danimarkada,  Yaponya   və başqa  ölkələrdə  olduğu  kimi.   Amma,  etmədi,  çünki  özünü  bu  millətdən  saymır,  ondan  üstün  tuturdu,  anası  ingilis  Henriet  (Gülüstan  sultan)  idi,  bəlkə  də  türklüyü  yox  etmək  missiyasını  sonacan   sədaqətlə  yerinə  yetirməyə  çalışdı (bunu  aydınlaşdırmaq  üçün  ingilis  xarici  xidmətinin  arxivinə  baxmaq  lazımdır). Elə  Molla  Sait  kimi...  necə  ki,  milli  simasız  müsəlmanlar  “Keşkə,  Yunan  qazanaydı  (Qurtuluş  Savaşını,yəni)”  deyirlər,  ancaq,  milli  mənlik şüuru olan türk  kişisinin  dirənişi  üzündən  bu  xəyanətkarlıqlar  alınmadı.
Başda Böyük  Britaniya   olmaqla,  həmin  Avropa  dövlətlərinin  krallarının, iqtidarlarının  öz  soylarının  təmizliyini  qorumaları,   mümkün  qədər  öz  ailələrinə  yadların  alınmaması  tələbinə ciddi  əməl  etmələri  onların  milli  birliklərinin  saxlanılmasının  təməl  prinsiplərini  təşkil  etmişdir.

Bu,  çox  qiymətli  sosial  dəyərin  tam əksi  olaraq,  bütün  müsəlman  Şərqində  hökmdarlar  öz  soylarının  təmizliyini  hakimiyyət  qolu  kimi yetərincə  qorumamış,  ailələrini,  həm  də toplumun  faydasına  deyil, daha  çox öz  şəxsi  keflərinin  istəyi  üzərində  qurmuş, İslam  təməlçiləri və Quranın  örnəkləri  əsasında  onlarla,  bəzənsə  yüzlərlə  arvad  saxlamışlar ki,  bu  da  onların  soylarının və  hakimiyyət  qollarının zibillənməsinə  səbəb  olmuşdur.  Məsələn, İran  şahı  Fətəli  şah  Qacarın  189  arvadı,  260  uşağı (144  oğlan, 116 qız, Vikimənbə), cəmi  40  Osmanlı  sultanının isə  32-nin  anası  türk  olmamış,   xristian  (II Abdülhamidin  anası  erməni  Virjin,  yəni, Tirimüjqan  sultan),(Qızılbaş TV,29.12.2016)  olmuşdur.  Fətəli  Şahın  ikinci  oğlu,  Azərbaycan  valisi  Abbas  Mirzə,  ruslara  qarşı  döyüşmək  üçün yardım  almaq  məqsədilə,  Osmanlı  Sultanı  II  Mahmudla  görüşərkən,  Sultanın  ona  yarı  zarafat,  yarı  ciddi:  “Atana  de  ki,  arada  bir  dövlət  işlərilə  də  məşğul  olsun”,  deməsi,  Fətəli  Şahın  dövlət  işlərindən  daha  çox  eyiş  işrətlə  məşğul  olmasına  işarə  idi...  
Sual  oluna  bilər  ki,  nədən  bəzi  ölkələr  monarxı,  krallığı  məhdud səlahiyyətlərlə,  bəzən  də  özlərinin  tarixi  dəyərləri  kimi formal  bir  institut  olaraq  qoruyub  saxladılar,  ləğv  etmədilər?  Məncə,  bu  ona  görə  mümkün  oldu ki,  əsrlərcə  mütləq  hakim  olan  bu  monarxlar,  siyasi  qurluş  dəyişilən  zaman  öz  xalqlarına  qarşı  olmadılar,  nə  qədər  konservativ  olsalar  da,  köhnə  qurluşun  saxlanılmasına  nə  qədər  dirəniş  göstərsələr  də,  lakin, son  anda  öz  xalqlarının  yanında  olmağı  bacardılar,  ondan   ayrı  yaşamağı  istəmədilər,  öz  xalqları  ilə  düşmənçilik  etmədilər.  Çünki,  onlar  iqtidarlığı  zamanı  da  mənən öz millətlərindən  ayrı  olmadılar,  əksinə,  öz  xalqlarının  taleyüklü   məsələlərini  bölüşdülər.  Görünür,  hakim  kimi  nə  qədər  fərqli  statusda  olsalar  belə,  bizdən  fərqli  olaraq,   onlarda,  qarşıdakını  özündən  və   özü  kimi  insan  saymaq, dinləmək,  dərdini  bölüşmək  mədəniyyəti  olub... bu  mədəniyyəti  özləri  yaradlblar.
Elə  bu,  üstün  qabiliyyətləri  üzündən  də  İngiltərə,  dünyada  siyasi  vəziyyət  dəyişəndə,  dünyanın  dörddə  birini  təşkil  edən,    36.6  milyon  kv/km-lik  imperya ərazisi  və  458  milyon  əhalisi   olan,  16  ölkədən  ibarət  müstəmləkələrini  (oxu,  düşmənlərini)...  tərəfdaşlarına  çevirib,    özlərinin  başçılıq  etdikləri  iqtisadi  birliklərini    yarada   bildilər,  sonucda  sənayelərinin  xammal  mənbələri  əllərində  qaldı,  onları  itirmədilər,  bu gün  də  layiqincə  əməkdaşlıq  edirlər. Bu  gün  xammal  mənbələri  axtaran  əsasən  başqa  dövlətlərdir...

Sonda  görkəmli  insanların  bu  mövzuyla  səslənən  fikirlərini  sunuram  ki,  deyiləni  qavramaq  asan  olsun:
M.F.Axundov:  “Ərəblər  bizim  minillik  səltənətimizi  yıxdılar,  şan  və  şövkətimizi  bərbad  etdilər,  vətənimizi  elə  xarabadn  da  xarab  etdilər ki,  bu  günə  qədər   abad  etmək  mümkün  olmayıbdır.”  FB,Gabala,18.12.2016.
M.K.Atatürk: ”Size seslenyorum,  unutmayın  ki,  en  böyük  savaş,  cehalete  ve  gerilige  karşı  yapılan  savaştır.”   FB, Atatürk  Felsefemiz,  27.05.2016.
Riçard  Nikson,  keçmiş  ABŞ  prezidenti:  “Müsülman  ülkelerinde  demokrasi  ve  layiklik  olmasına  izin  verməyiz.  Egitim  sisteminin ve ülke idaresinin  din  temelleri  üzerinde  kurulması gerekyor.  Başlarındakı  çoban ele  getirince,  ölkeyi  biz  yönetiriz.  Bu doğrultunda  tedbirler  almak  zorundayız.”     FB,  “Vatanseverin  sesi.”,05.01.2017.
Uniston  Çörçill, İngiltərə  Baş  Bakanı:  “Türkleri  savaşark,  asker  ve  silah  kullanarak  asla  yenəməzsiniz.  Türklerin  sadece  din  adamlarını  ele  geçirip,  onları  kullanın!  Onlar  zaten  devleti  yıkarlar!”    FB,  Dilber  Hesenbeyli,  06.09.2015.             
Necə ki,  bu  gün  yıxıblar...
Mark  Tven, yazıçı:  “Din,  ilk  dolandırıcının  (dələduzun)  ilk  ahmakla  karşılaşdığı  gün  icad  edildi.”  FB, Curət  Əhmədli,  Dünya  Azərbaycan  Ateistlər  Birliyi, (DAAB),  31.10.2018.
La  Martine:  “Türkler  bir  irk  ve  millet  olarak  yeryüzünün  en  şerefli  insanlarıdır.”      FB, Çağrı  Çehreqanlı,  29.09.2014.
Hüseyn  Cavid:
 “Turana  qılıncdan  daha  kəskin,  ulu  qüvvət,
Yalnız  mədəniyyət,  mədəniyyət,  mədəniyyət.”
Bütün  müsəlman  Şərqinin  tarixi  və  bu  günkü  həyatı  yuxarıda   deyilənlərə  bariz  sübutdur.
Mənim  bu  yazım,  kimsə,  o  cümlədən  din cahilləri  tərəfindən  Kamalçılara  qarşı  ittiam kimi əsla  kullanıla (istifadə  edilə)  bilməz,  çünki, onların  tənqidi  sağlam  düşüncəyə,  türk  millətinə  xidmət  etməz,  əksinə,  öz  şəxsi,  ərəb  gerilikli,   xəstə  xəyallarını  qorumaq   istərlər...
Ancaq  mən  inanıram  ki,  hansı  bataqlığa  salındıqlarını  görən  Atatürk  Qurtuluş  Savaşçılarının  qanan yeni nəsli  yenidən  yapılanıb (təşkilatlanıb)   toparlanacaq, əziz  vətənlərini yarımvəhşi cəhalət  üfunətindən qurtaracaq  və  çağdaş  ölkələr  sırasına  qatacaqlar.
Məmmədxan  Əzizxanlı,
30.12.2018-ci il, Bakı.